وبلاگي به نام دادابيس در قسمت معرفي وبلاگ خود مطلب جالبي نوشته است :

((پرنفوذترین ایدئولوژیها اونیه که وجود خودشو نفی میکنه و انگشت اتهام ایدئولوژیک بودنو به طرف ایدئولوژیهایی میگیره که لااقل قبول دارند که ایدئولوژی اند. ایدئولوژیک ترین افراد توی جامعه اونایی اند که فکر میکنن بخاطر چند سال دانشگاه و آگاهی درباره وجود ایدئولوژی، دیگه ایدئولوژی ندارن و تفکرات اونها ماورأ ایدئولوژیه و به یه انسانیت و عقلانیت خالص و پاک رسیده اند. ))

نويسنده اين وبلاگ به خوبي متوجه اين قضيه شده كه فضايي خالي از ايدئولوژي وجود ندارد. ايدئولوژي ها مانند كشورها با هم مرز مشترك دارند. خروج از يك ايدئولوژي به معناي ورود به ايدئولوژي ديگري است. هيچ نقطه اي در كره زمين وجود ندارد كه متعلق به كشوري نباشد همين طور هيچ نقطه اي وجود ندارد كه عاري از ايدئولوژي و گفتماني خاص باشد. هيچ كس نمي تواند ادعا كند كه تفكر مقابلش تحت تاثير القائات ديگران است و تفكر خودش تفكري خالص و آزاد است! كسي كه ادعاي آزاد انديشي مي كند و ديگران را متهم به تقليد مي كند دچار جهل مركب است زيرا خبر ندارد كه خود او نيز تحت تاثير گفتمان هاي ديگري واقع شده است.