اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم چرا که آنها که ایمان آوردند لاخوف علیهم و لاهم یحزنون. اگر غمی هست تنها غم غربت است. این انسان های غمگینی که می بینی همان هایی که مدام غر می زنند و سر به زانو گرفته اند و احساس تنهایی می کنند دچار غم مدرن اند که غم ِ نیست انگاری است. انسان مومن غم تنهایی ندارد، غم ِ غربت دارد، غم ِ دور افتادگی. اینجاست که من می گویم زبان ِ فارسی نیز دارد از معنا تهی می شود. تفکر ِغربزده  ثمره زبان ِ غرب زده است. زبان وقتی غرب زده می شود که دال هایش به مدلولی متعلق به فرهنگی دیگر (فرهنگ غرب) حواله شود. وطن پرستی را همان ناسیونالیسم می فهمیم. و از همه مسخره تر وقتی است که فکر می کنیم ((عشق)) همان ((love)) است. همین چند روز پیش بود که همسرم می گفت بیا در زندگی مان از کلمه شانس ((CHANCE)) استفاده نکنیم. بیا بگوییم تقدیر چنین بود. به راستی مگر ما معتقد نیستیم که ((لارطب و لایابس الا فی کتاب مبین)) هیچ برگی از درخت نمی افتد مگر با اراده خدا؟ شانس برای فرهنگی است که می پندارد دنیا به احتمالات و تصادفات رها شده است.

نیهیلیسم را پوچی ترجمه کرده اند اما پوچی تنها ثمره نیهیلیسم است. نیهیلیسم را باید نیست انگاری ترجمه کرد. هر غمی کو گرد ما گردید شد در خون خویش.

در یک تقسیم بندی جامعه شناختی، حقوق را به دو قسم حقوق تنبیهی و حقوق ترمیمی تعریف می کنند. در مواردی که جرم، خدشه عظیمی به وجدان جمعی وارد کند، احکام تنبیهی کاربرد دارد تا وجدان جامعه را تسکین دهد و در ضمن عبرتی باشد برای دیگران تا فکر جرم را از سر بیرون کنند. احکام ترمیمی نیز زمانی کاربرد دارد که وقوع جرم، آنچنان بزرگ نیست که وجدان جامعه را تحت تاثیر قرار دهد از این رو این احکام، خصلتی جبرانی – ترمیمی دارد. احکامی مثل اعدام خصلتی تنبیهی دارند که از یک سو وجدان جامعه را آرام می کنند و از سوی دیگر عواقب جرم های بزرگ را به دیگران گوشزد می کنند. احکامی مثل زندان نیز غالبآ خصلتی ترمیمی دارند تا حق را به حق دار برسانند.

اما دستگاه قضای ما همچنان شنگول می زند. عملکرد این قوه، آنچنان ضعیف و همراه با مهربانی است که هر قورباغه ای را به وسوسه هفت تیر کشی می اندازد. اگر اجرای احکام اسلام را وقعی نمی نهید لا اقل آزاده باشید و به شکلی کاملآ سکولار به خاطر وجدان جمعی و درس عبرت و یا ترمیم واقعی و رساندن حق به حق دار فکری به حال این ویرانه قضا کنید. بمب می گذارند و شصت نفر را لت و پار می کنند و از آن وحشیانه تر بمب هایی است که توسط رسانه های شان در ذهن و روح جامعه می گذارند و دستگاه قضای ما در شدیدترین حالت، پذیرایی در زندان همراه با آب درمانی تجویز می کند.

اگر فرزند تان منگول شد به هیچ وجه ناراحت نباشید چون با کمی آموزش می تواند رئیس قوه قضاییه شود تا به جای کارقضایی فکر تامین امنیت سرمایه دارها باشد و همه مجرمین را پس از پذیرایی شایسته با قرار وثیقه و بی قرار وثیقه روانه منزل کند.